|
ببسم الله الرحمن الرحیم درس طب استاد تبریزیان 94/11/25 موضوع: درمان با سیاهدانه درمان با گیاهان مستفاد از مجموع روایات این است که اصل درمان و دارو با گیاه است. خداوند بعضی از گیاهان یا برگ یا ریشه یا صمغ یا شاخه ویا چوب آنها را درمان و شفاء قرار داده است تا دلالت بر نعمت و عظیم مِنَّتش کند. درمان با سیاهدانه در روایات روی درمان با سیاهدانه تاکید شده است. شاید خود سیاهدانه یک دانشگاه و یک درمان کامل است. روایات میفرمایند داروی هر بیماری است. روایت از پیامبر ص داریم: فِیهَا شِفَاءٌ مِنْ کُلِّ دَاءٍ إِلَّا السَّامَ یَعْنِی الْمَوْت[1] یعنی در آن شفاء هر بیماری است مگر مرگ. درمورد کلمه سام اختلافی وجود دارد. بعضی میفرمایند سام یعنی مرگ بعضی هم میگویند بیماری است که منجر به مرگ شود. اگر مرگ معنا کنیم استثنا منقطع میشود. اگر سام را بیماری معنا کنیم استثنا استثناء متصل میشود. البته اصل کلمه سام در زبان عبری و زبان یهودیان به معنای مرگ است. زمانیکه از پیامبر ص میگذشتند عرض میکردند السام علیک و پیامبر ص در جواب میفرمود وعلیک. روایاتی در حد تواتر بر درمان بودن سیاهدانه داریم. روایتی از امام رضا ع داریم میفرماید: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: فِی الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ شِفَاءٌ مِنْ کُلِّ دَاءٍ إِلَّا السَّامَ قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا السَّامُ؟ قَالَ الْمَوْت[2] یعنی پیامبر ص فرمود سیاهدانه هر بیماری را درمان میکند بجز سام عرض شد سام چیست فرمود مرگ است. نفرموده سیاهدانه درمان است بلکه فرمود در سیاهدانه درمان است. بنابراین سیاهدانه ترکیب پیچیده و مواد تشکیل دهندهی زیاد دارد که هرکدام درمان یک درد و یک بیماری است. مجموعهی موادِ درمانی است. در حدیث اربعمائه (حدیثی که چهارصد مطلب از حضرت امیر ع دارد در آخر کتاب خصال) آمده است: مَا مِنْ دَاءٍ إِلَّا وَ فِی الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ مِنْهُ شِفَاءٌ إِلَّا السَّام |