خارج کننده اخلاط مجاری تنفسی و نرم کننده سینه، ضد استسقاء و مسکن دردهای مفصلی، تقویت کننده کبد و مقوی نیروی جنسی، ادرارآور و خارج کننده سنگهای کلیه و مثانه، انرژیزا و مقوی اعصاب، محرک و تقویت کننده کلیه و مثانه، ضد یرقان و تهوعآور، برطرف کننده خشکی و التهاب غشای حنجره و بازکننده انسدادها و گرفتگیهای مجاری عروقی میباشد. در ضمن برای درد لگن خاصره و سیاتیک، ورم کبد و طحال نیز مفید است.
منع مصرف : خانمهای باردار نباید استفاده کنند.
تحقیقات نشان داده است که آسارون، ماده سمی ریزوم این گیاه است و موجب فلج عروق خونی و سلسله اعصاب می شود.
آسارون برای ریه مضر است و از این نظر باید با مویز خورده شود و مقدار خوراک آن 5 تا 15 گرم است. جانشین آن از نظر دارویی هم وزن آن «وج» یا زنجبیل و یا نصف وزن آن خولنجان و نصف دیگر «وج» است.
از این گیاه نوعی رنگ سبز گرفته می شود. به علت سمی بودن این گیاه به ندرت مصرف داخلی آن توصیه می شود و در مواردی که مصرف داخلی آن لازم باشد باید زیر نظر پزشک باشد.