فواید و خواص
توضیحات
مشخصات ظاهری : گیاهی است علفی، یک یا دو ساله به ارتفاع حدود 30 سانتیمتر گاهی موارد بیشتر با ساقهای سست، تو خالی، پیچکدار و رونده و برگهای آن متناوب و مرکبپری زوج که انتهای آنها دارای پیچک است. گلهای آن سفید (در مواردی که نخود فرنگی از نوع خوراکی باشد) و میوهاش کپسول و دارای غلافی است که دانههای نخود در آن قرار دارند. دانهها گرد، کروی و بدون لکه میباشند. نخود فرنگی اغلب به شکل نارس و سبز تحت عنوان نخود سبز مصرف میشود. در اغلب نواحی کشورها خصوصاً کشورهای آسیایی و در ایران بیشتر در استانهای شمالی، لرستان و تهران به صورت خودرو انتشار داشته و کاشته نیز میشود. بخش مورد استفاده دانه نحوه مصرف معمولاً دانههای نخود فرنگی را به صورت خام یا پخته مصرف میکنند و در صنایع غذایی نیز کاربرد دارد. طبیعت آن گرم و خشک است.
نام علمی : Pisum sativum L.، نام فرانسهی نخود فرنگی نارس سبز Petit pois و نام انگلیسی آن Green pea میباشد.
ترکیبات شیمیایی : انرژی، چربی تام، پروتئین، کربوهیدرات، قند، فیبر غذایی، سدیم، پتاسیم، کلسیم، فسفر، آهن، منیزیم، منگنز، فولات، تیامین، رایبوفلاوین، نیاسین و ویتامینهای K, C, A در آن تشخیص داده شده است.
نخود فرنگی علاوهبر میزان زیادی فیبر، حاوی انواع ویتامینها و موادمعدنی موردنیاز بدن هم هست. هر یکدوم پیمانه (170 گرم) نخودفرنگی، حاوی مواد مغذی زیر است:
-
کالری: 62
-
کربوهیدرات: 11 گرم
-
فیبر: 4 گرم
-
ویتامین ای: 34 نیاز روزانه
-
ویتامین کی: 24 درصد نیاز روزانه
-
ویتامین سی: 13 درصد نیاز روزانه
-
تیامین: 15 درصد نیاز روزانه
-
فولات: 12 درصد نیاز روزانه
-
منگنز: 11 درصد نیاز روزانه
-
آهن: 7 درصد نیاز روزانه
-
فسفر: 6 درصد نیاز روزانه