گل راعی ، هوفاریقون ، علف چای

مشخصات ظاهری : گیاهی است علفی و چند ساله به ارتفاع حدود 80 سانتی‌متر با ساقه‌های متعدد و منشعب، برگ‌های آن متقابل، بیضوی، کمی دراز و سطح فوقانی پهنک برگ پوشیده از تعدادی خال‌های سیاه می‌باشد که در واقع کیسه‌های ترشحی مملوء از اسانس هستند. در انتهای ساقه، گل دهنده، گل‌های آن به طور گروهی و مجتمع به صورت چتری و هر گل دارای 5 گلبرگ به رنگ سفید یا زرد براق و معطر می‌باشد. میوه‌اش به صورت کپسول و تخم مرغی شکل که محتوی تعدادی تخم است. اغلب در مناطق معتدله کشورهای اروپایی، آسیایی، آمریکایی و در استرالیا انتشار دارد. در ایران نیز بیشتر در نواحی جنگلی استان‌های شمالی، آذربایجان، کردستان، باختران، همدان، کهکیلویه و بویراحمد، فارس، خراسان و سمنان روئیده می‌شود. بخش مورد استفاده سرشاخه‌های گلدار نحوه مصرف معمولاً سرشاخه‌های گلدار را به صورت دم کرده یا جوشانده استفاده می‌کنند و در طب سنتی برای درمان بیماری‌ها نحوه و مقدار مصرف آن را پزشک تشخیص داده و تجویز می‌کند. نام‌های دیگر آن به فارسی، عربی و در کتب طب سنتی، علف چای، گل راعی، هوفاریقون، گل هزار چشم، حشیشة القلب، گل شهناز، گل چایی و داذی رومی نامیده شده است. طبیعت آن خیلی گرم و خشک است.

نام علمی : Hypericum perforatum L.، نام فرانسه Millepertuis و نام انگلیسی آن Hypericum می‌باشد.

ترکیبات شیمیایی : سانس روغنی فرّار، گلوکوزید هایپرین، ماده‌ی قرمز رنگ هایپریسین، تانن، رزین، کولین، روتین، تعدادی گلوکوزید، روغن ثابت، تعدادی آلکالوئید، ویتامین‌های C, A، مواد رنگین از جمله کاروتنوئید و کلروفیل و غیره در آن تشخیص داده شده است.